Ex-Yu IPTV u Austriji

Domaća Zajednica u Austriji

Austrija je za mnoge bila prva stanica i jedina koja je ostala. Kad su šezdesetih potpisani sporazumi o zapošljavanju, put od Beograda, Sarajeva ili Banjaluke do Beča bio je najkraći put do posla u Evropi - i taj put se od tada nije ni prekidao.

Danas je to zajednica koja se više ne broji u smjenama nego u generacijama. U Beču, Gracu, Lincu i Salcburgu odrasla su djeca i unuci onih prvih, s austrijskim pasošem i domaćim jezikom za kućnim stolom. Blizina je ovdje i blagoslov i zamka: kući se ide za vikend, pa se lako povjeruje da ništa nije ni propušteno.

A propušteno bude. Utakmica, dnevnik, serija koju svi kod kuće gledaju u isto vrijeme - to je ono što se ne stigne nadoknaditi u dva dana odmora. Zbog toga domaći program na televizoru ovdje nije nostalgija nego navika koja je jednostavno nastavljena.

Gdje su Naši Ljudi u Austriji

Beč se ne broji kao jedan grad nego kao nekoliko kvartova. Otakring, Favoriten, Rudolfshajm i Brigitenau su decenijama ulazna vrata: tu su bile sobe za radnike, tu su se otvarale prve kafane i prve prodavnice, i tu se i danas u pekari naruči na svom jeziku bez razmišljanja.

Izvan Beča zajednica prati industriju. Gornja Austrija oko Linca, Velsa i Štajera vezana je za željezaru i mašinstvo, Štajerska oko Graca za pogone i gradilišta, a Forarlberg na krajnjem zapadu - Bregenc, Dornbirn - ima udio naših ljudi kakav se ne bi očekivao od tako male pokrajine.

Uz to idu institucije koje su ljudi sami napravili: islamska zajednica i srpska crkva u Beču, folklorna društva po pokrajinama i amaterski fudbalski klubovi kojih ima u skoro svakom većem mjestu. To je mreža koja drži jezik na okupu i preko generacija.